Oorsprong van shiatsu

Shiatsu is een Japans woord . Het betekent letterlijk: druk (atsu) met de vingers (shi). De naam verscheen voor het eerst in 1939 in een boek van Tempeki Tamae (Shiatsu Hô). Maar de techniek werd vooral populair onder de impuls van Tokujiro Namikoshi. Het Japanse Ministerie van Gezondheid heeft een onderscheid gemaakt tussen shiatsu en massage in 1964. Voor de Japanners is het dus duidelijk: er zijn massages en er is shiatsu (en nog veel andere technieken).

In het Westen heeft niemand zich echt over de vraag gebogen en wordt shiatsu onder ‘massage’ geklasseerd. Op zich is dat niet storend, het hangt af van wat men beschouwt en we moeten stijve categorieën vermijden.

Als we naar de oorsprong kijken, alvorens het woord ‘shiatsu’ te gebruiken, beschreef T. Namikoshi zijn techniek als ‘Appaku Hô’, wat drukmethode betekent. Dhr Serizawa, die uitgebreid onderzoek op dat vlak gevoerd heeft, zegt dat Oosterse methodes, zoals Anma of Shiatsu, tsubo’s (drukpunten) gebruiken, op een meridiaansysteem en dus geen massage zijn.

Door zijn gebruik van drukpunten en meridianen behoort Shiatsu tot de wereld van de Oosterse filosofie en geneeskunde. Mens en heelal worden opgevat als een geheel en worden bekeken aan de hand van begrippen zoals Yin en Yang, de 5 elementen, de 5 geesten, de 12 meridianen, de 8 buitengewone meridianen, de voedende cyclus, de controlerende cyclus, de KI-energie, de eenheid van geest en lichaam… Dit is een holistische benadering en de mens wordt beschouwd als een microcosmos, een afspiegeling van de macrocosmos.

Oeroude naslagwerken staan aan de basis van deze visie, o.a. “de Gele Keizer” » (Su Wen), de Nan Jing, de Yi Jing…

Over de vorm, als men naar een shiatsu-sessie kijkt, kan het idd aan massage doen denken, maar ook aan kiné, osteopathie, turnen (stretching bvb), Qi Gong… Het verschil zit erin dat we door tsubo’s en meridianen energetisch werken. Naast drukpunten gebruiken wij een groot aantal technieken die geleend werden aan veel disciplines, ook Westers. De aard van shiatsu is syncretisch en het integreert graag verschillende evoluties, zonder zijn oorspronkelijke ‘ziel’ te verliezen. Omgekeerd zal een massotherapeut evengoed shiatsu-punten kunnen gebruiken om zijn technieken aan te vullen.

Geen stijve categoriën, dus. Maar kortom: shiatsu is shiatsu en, net zoals in Japan, zouden we daar best een aparte categorie voor moeten creëren.

Bij “Shinmon” ontvang je shiatsu zoals onderwezen bij Yuichi Kawada Sensei. Dhr. Kawada is de stichter van de Yoseido Shiatsu School in Brussel. Hij studeerde bij zijn vader en bij de Nippon Shiatsu School en bezit het officieel diploma van de Japanse Staat. Die basisopleiding heb ik bij verschillende meesters aangevuld, elk met zijn inzichten en technieken. Dat is dus de geest van shiatsu.

De lijst van die opleidingen kan u hier raadplegen.